Hell Spawn

Midnightmares is een vrij nieuwe naam, opgericht in 2023 door duivel-doet-al Gio Smet en zangeres Mariel Gimeno. Een jaar later volgde het debuut en hier is album nummer twee al. In de loop der tijd is Midnightmares (een pluim voor de naamkeuze) uitgegroeid tot een vijftal. Dit is duistere symfonische gothic, maar niet altijd volgens het traditionele patroon. Het is female fronted maar je krijgt ook regelmatig mannelijk weerwerk en typische koorzang. Er is zelfs een gastbijdrage van Ralf Scheepers (Primal Fear) op "Mortalize" en dat nummer klinkt na enkele luisterbeurten echt top. Je krijgt bovendien heel wat variatie in het tempo. Het ene stuk is rustig, lieflijk en ingetogen, daarna is het volle gas op zijn Dimmu's. Een album in deze niche staat of valt meestal met de vocalen. De Mexicaanse zangeres heeft effectief talent, maar je moet van haar timbre houden. Op het ene nummer klinkt het gewoon super ("Insanity express" bijvoorbeeld) en kan ze zich meten met de wereldtop. Haar klassiek geschoolde stem heeft een breed bereik en ik moest vaak denken aan Therion en Trail Of Tears. Maar op het andere ("Ziggurat") komt het op de ene of de andere manier bij mij minder over. En dat heeft niet direct iets te maken met het opera-gehalte van bepaalde composities. Gelukkig overheerst de positieve kant van de stem ruim voldoende, dus laat je hier niet door afschrikken. Qua composities is dit trouwens top. "Hellcoaster" groeit uit tot een creepy pareltje. De mannelijke vocalen zorgen trouwens voor een heel aangename duistere vibe. Ook aan de teksten werd aandacht besteed en wie niet bang is van een streep Latijn wordt ook bediend. Zo krijgen liefhebbers van melancholie maar ook van melodie en graflucht netjes hun deel. Zeker wie houdt van goede orkestratie en geslaagde arrangementen zal hiervan genieten. Ook de productie, die Gio zelf deed, is van heel hoog niveau. In totaal krijg je dik drie kwart uur gevarieerde donkerzwarte gothic voorgeschoteld. Feit is dat hier verdomd veel potentieel in zit en dat liefhebbers van het genre hier wel eens een pareltje kunnen in handen hebben. Zowel fans van bijvoorbeeld Lacuna Coil, Trail Of Tears, Therion en Dimmu Borgir moeten zeker de oren spitsen...

82