Hell Spawn

 

RONNIE ATKINS

Hell Spawn » CD Reviews » RONNIE ATKINS

Make It Count
Frontiers

Written by Sara

RONNIE ATKINS

Onze Ronnie heeft zijn draai gevonden in het solo-album gebeuren. Na zijn eerste soloplaat "One shot" die vorig jaar uitkwam komt deze tweede "Make it count" er al heel snel na. "Make it count" wordt ook letterlijk één jaar na de release van "One Shot" uitgebracht. Van de vorige weten we alvast dat deze soloalbums géén geplande zet waren voor meneer Atkins, alhoewel hij het altijd wel graag had gedaan. Door de Coronapandemie lag zijn werk met Pretty Maids natuurlijk stil en kreeg hij uiteraard voldoende tijd om zich hierop te storten. In 2020 kreeg Ronnie Atkins ook nog te horen dat hij aan kanker leed en dit zette hem aan om er toch eens werk van te maken. "One shot" werd effectief een schot in de roos, een topplaat volgens ons. Een album met uiteraard veel Pretty Maids invloeden, maar ook hier en daar een vleugje Def Leppard, wat AOR en melodic rock erbij gezwierd en voila. Eerst kregen we nog "4 more shots (the acoustics)" op onze boterham. Waar we nog een extra song "Carry me over" kregen en 3 akoestische versies van nummers van op de "One shot" plaat namelijk "When dreams are not enough", "Picture yourself" en "Real". Na de release van "One shot" zijn Ronnie en zijn medemuzikanten er dan ook meteen ingevlogen, er waren nog wat ideeën voorhanden van de voorgaande plaat, deze werden verder uitgewerkt. De procedure om tot deze plaat te komen is exact dezelfde als die van de vorige. Al Ronnie's ideeën welke hij uitwerkt op gitaar of piano werden overgemaakt aan zijn collega Chris Laney, die met zijn input terugkwam en vice versa. De lyrics op deze plaat hebben ook gelijkaardige thema's als de vorige. Ronnie's diagnose speelt een grote rol in zijn dagelijks leven en hij wordt er telkens mee geconfronteerd dus is het voor hem uiteraard moeilijker om te schrijven over seks, drugs en rock-'n-roll terwijl hem zo'n zware diagnose boven het hoofd hangt. Deze plaat gaat over de dingen die voor hem echt van belang zijn in het leven. "I've hurt myself (by hurting you)" zet deze "Make it count" in. Een topnummer zoals we dit hadden verwacht. Deze song kon inderdaad zomaar op de vorige elpee gestaan hebben. Over lp's gesproken, blijkbaar zou er met de persingen van de vorige plaat één en ander serieus misgegaan zijn... Hopelijk dit keer beter, want Frontiers is er met hun nieuwe lp-persingen een zooitje van aan het maken. Zelf hebben we hier ook al enkele nieuwe, slecht geperste elpee's ontvangen. Not done voor nieuwe, tevens dure producten! Eerste single "Unsung heroes" vonden wij enigzings een mindere song bij de release en deed ons niet zoveel doen. Tweede single "Rising tide" deed dan weer het tegenovergestelde, dit vonden we een zeer sterk nummer. Past perfect in het Ronnie Atkins plaatje, maar is ook een stevige knaller. Eén van onze favorieten op de plaat. Als thema koos Ronnie hier voor het klimaat en horen we zelfs een stukje van de intussen zeer gekende speech van Greta Thunberg, waar we dan weer niet zo'n fan van zijn ;) "Remain to remind me"en "The tracks we leave behind" trekken het stevige tempo van daarnet naar beneden, hier krijgen we goeie doch stevige melodic rock tot AOR, dit geld ook voor "Grace". Deze "All I ask of you" is ook eentje van onze favorieten, door het meezinggehalte van de song. Dit kon er misschien ook eentje zijn met wat overblijfselen van de vorige plaat. Een ballade mag natuurlijk niet ontbreken op dergelijke cd's. "Let love lead the way" zorgt hiervoor. "Blood cries out" is net als "Rising tide" een stevig lied, ook eentje die erdoor knalt. "Easier to leave (than being left behind)" is dan weer meer een vullertje net zoals "Fallen". Afsluiter "Make it count" kreeg ook zijn eigen videoclip. Eerst dachten we: 'oei, nog een ballade', maar uiteindelijk gaat de song over naar een leuk poppy, een beetje Ronnie-meets-ABBA-achtig nummertje. Even wennen, maar hij kan het zeker wel hebben! Alweer een geslaagde plaat, toch moeten we zeggen dat de vorige net dat tikkeltje meer had. Misschien ook omdat het iets 'nieuw' was, wie weet. Zoals we bij de vorige hebben gezegd, Ronnie mag van ons part gerust nog wat soloplaten uitbrengen, wij zijn alvast benieuwd en blij met dit vervolg.

86

Related Items

CD of the month

Image CRASHDÏET

Automaton
Crusader Records
Cd van de maand Mei 2022

Previous CD of the month

Road To Perdition
NoCut Entertainment
Cd van de maand april 2022

  • CCN Systems NV
  • Instath BVBA
  • Combell NV
  • Knowledge BVBA NV

© 2002-2022 Hell Spawn, all rights reserved.

Hosting and customn CMS made by VideoStore.be and Igor VC