Hell Spawn

 

SOS FESTIVAL 2019

Hell Spawn » Interviews » SOS FESTIVAL 2019

Afgelopen zomer was het terug tijd voor onze jaarlijkse trip naar het noorden van England voor de alweer 12de editie van SOS fest.

Written by Nico and quoted SOS FESTIVAL 2019

SOS FESTIVAL 2019

Dag 1 is zoals altijd eerder een halve dag, want dan begint het feestje pas rond 18.00. Opener dit jaar was het blues rock gezelschap Snakewater, maar aangezien dat niet zo ons ding was, gingen we eerst lekker verbroederen met de Engelse vrienden die we alweer een jaartje hadden moeten missen. The Howling Tides die erna kwam, dat was daarentegen volledig ons ding. De vierkoppige band bracht vrij energieke hard rock gecombineerd met wat alternatieve invloeden. Het meeste materiaal kwam uit hun recentste titelloze ep. Leuke eerste kennismaking! Vervolgens mocht het power trio Witchtripper zijn ding komen doen! Zwaar groovende stoner boordevol diverse invloeden. Wat een krachtige overweldigende set was dat, we waren zwaar onder de indruk. Ze kaapten terecht volgens velen de titel 'band van de dag' weg. Het Schotse The King Lot gooit er binnenkort het bijltje bij neer, maar werkt nog netjes alle geplande concerten af! We waren bekend met de band hun repertoire en deze kenden een hele sterke start, maar daarna, geen idee, viel het een beetje ineen. De drie heren deden nochtans hun best, maar toch bleven we wat op onze honger zitten, we hadden er wat meer van verwacht! Een deel van het publiek plakte al snel vooraan het podium voor de headliners The Quireboys. Nu, we zijn nooit fan geweest van de band, we besloten ze toch nog eens een kans te geven, helaas de vonk sloeg ook deze keer terug niet over... Het akoestische podium hebben we wegens tijdsgebrek en drukte volledig aan ons laten voorbijgaan, er zijn daar namelijk geen pauzes, want het ene podium stopt en het andere begint. We besloten dan maar iets vroeger onder de wol te kruipen want de helse trip richting Noord England was behoorlijk zwaar en dag 2 had heel wat moois in petto! 


Dag 2: Hell's Gazelles opent enorm energiek, zanger Cole stond meer in de zaal op een stoel te zingen dan dat hij uiteindelijk op het podium stond. Zijn gillende zang was niet slecht, maar het was er soms wat over en hetzelfde (gillende) trucje begon na een tijdje wel wat te vervelen. Slecht was het zeker niet, maar met een iets minder over the top prestatie was dit veel beter geweest! Beth Blade was niet direct ons ding en lieten we aan ons voorbijgaan. Toledo Steel zagen we voor het eerste alweer heel wat jaartjes terug op Skullfest in ons eigen Belgenlandje. Van de toenmalige line-up schieten enkel nog drummer Matt en zanger Richard over. Lekkere old school heavy metal met meerdere knipogen richting Iron Maiden. Naast werk uit hun prima "No quarter" passeerden er ook enkele nieuwe songs. Tomorrow Is Lost, hier keken we enorm naar uit, zangeres Cass King viel vorig jaar in als gastzangeres bij Bigfoot en blies ons omver! Met haar eigen band deed ze dat nu nog eens lekker over, lekkere aanstekelijke hard rock die toch dat ietsje meer krijgt door die fantastische stem van Cass. Met een beetje geluk gaan we hier nog meer van horen! Samarkind was ons onbekend, maar de heavy blues getinte rock had iets, en vooral zanger David Paul Byrne gaf de band dat ietsje meer. Niet direct ons genre, maar zeer genietbaar! Aangename kennismaking! Voor de set van Gio hebben we laten verstek gaan wegens het dringend versterken van de innerlijke mens. We kwamen net op tijd terug om Metaprism aan het werk te zien! Deze band stond al enige tijd op ons verlanglijstje, en we kregen het stevigste en bruutste werk van het weekend voorgeschoteld. Theresa Smith liet zich als veelzijdige zangeres horen, wat een stem heeft die dame zeg, melodieus en loepzuiver. Aangezien de band nog steeds geen vervanger heeft voor de vertrokken grunter Joey, deed men vandaag beroep op invaller Grant Stacey. Die kweet zich uitstekend van zijn taak.  Voor wie de band niet zou kennen; denk aan een melodieuzere en gevarieerdere versie van Arch Enemy. De band beloofde verder dat album nummer 3 er zit aan te komen! Hierna was het tijd voor een reünie, Fantasist staat al een tijdje on hold, maar speciaal voor SOS fest kwamen ze nog eens samen. De heren hadden er zin in en het was enorm leuk om deze drie topmuzikanten terug aan het werk te zien. De speelvreugde droop eraf, geen idee wie meest genoot, de band of het publiek! Topband, hopelijk krijgt dit nog een vervolg! Florence Black, een trio uit Wales werd ons door verschillende mensen ter plaatse sterk aangeraden. Het energieke drietal blies ons volledig weg, wow! Ongelooflijk dat we hier nog nooit eerder van gehoord hadden. Hier en daar had het best wat raakvlakken met het Amerikaanse Soil. De band heeft tot op heden drie ep's uit, maar die waren al geruime tijd uitverkocht, jammer genoeg... Een band om in de gaten te houden! Hierna was het tijd voor een blij weerzien met Collibus, het was een tijdje geleden dat we de band nog eens live aan het werk zagen! De band gaat tegenwoordig door het leven als viertal, en achter de drumkit treffen we Seb die al eerder een top prestatie met Fantasist had geleverd.  Zangeres Gemma, die we de voorbije jaren op het akoestische podium troffen, liet wederom haar gouden strot op ons los.Wat een stem! Enig minpuntje is dat er alleen maar materiaal uit hun tweede langspeler "Trusting the illusion" werd gebracht. Maar verder niks op aan te merken. Een band die al twee keer eerder hun ding op het SOS podium mocht brengen was A Joker's Rage. De eerste keer dat ze passeerden was subliem, de tweede passage was iets minder, maar vandaag werden alle registers open getrokken, de gordijnen gingen zelfs even dicht en lieten kort daarna een zeer mooi aangekleed podium zien. De show die daarop volgde was af! Of je de band nu graag hoort of niet, dit was tot in de puntjes afgewerkt, ik heb zelfs grote gevestigde namen nog zo geen fantastische show zien geven. Songs uit hun ep's en uit hun te verschijnen debuut (ondertussen al verschenen) "The rain dance" passeerden de revue. Petje af, dit was dik in orde! Een band die duidelijk klaar is voor het grote werk!

Op het akoestische podium passeerden Cadence Noir, die we een paar jaar terug al es aan het werk zagen, maar deze keer misten we wat pit en sloeg de vonk niet echt over! Empyre kwam, zag en blies ons omver, wat een band! Melodieuze hard rock die dankzij de fantastische stem van zanger/gitarist Henrik toch iets meer weet te brengen dan een doorsnee hard rock band. De heren stelden trots enkele songs uit hun debuut "Selfaware"voor. Graag ook nog es op het hoofdpodium a.u.b.! Spires, op cd beetje te vergelijken met Opeth, houdt het binnenkort voor bekeken of gaat gewoon voor een tijdje de diepvries in. Geen idee wat het juist ging zijn, maar hun akoestische set viel zwaar, heel zwaar tegen. De woorden saai en langdradig staken al snel de kop op. Perfect moment om even een frisse neus te halen! Luke Appleton mocht als headliner het akoestische podium afsluiten, drie sets van een kwartier, met gasten zoals Rishi Mehta (Babylon Fire), grote broer Chris en Theresa Smith. Eigen songs uit zijn kersverse solo album zoals "Medusa", "Snake Eyes"en uiteraard ook enkele covers (o.a.Iced Earth). Perfecte afsluiter!


Dag 3: We beginnen de dag rustig met een vleugje progressieve metal met de heren van Atlas die eerder dit jaar hun debuut uitbrachten. Niet voor iedereen dat was duidelijk, wij wisten echter best te genieten. Live komt de band ook wat steviger voor de dag dan op cd en dat is altijd meegenomen. Onze Franse vrienden van Gang mochten voor de derde keer aantreden op het festival en ze waren in vorm. Wat ons betreft beste keer dat we de heren aan het werk zagen. Zanger Bill wist ons ferm te imponeren. Er passeerden heel wat songs uit hun recentste album "All for one"! Volgende band Scarlet Rebels ging vroeger als Void door het leven. Ze brachten onder die naam 3 albums uit en hun recentste (onder die naam) "Keep fighting' (2015) mocht hierdoor aan de dumpingprijs van 5 pond de deur uit en je kreeg er nog een cupcake bij ook indien gewenst. Onder de naam Scarlet Rebels hebben de heren uit het zuiden van Wales recent hun eerste album "Show your colors" uitgebracht. Eerlijk gezegd, in het begin van de set wisten ze ons niet direct te bekoren, maar toch gaandeweg sloeg de vonk ineens over. Wie liefhebber is van een lekker potje energieke rock moet dit beslist eens checken! Ward XVI was iets speciaals, allemaal zwart wit gestreept uniformpje aan en met een showelement. Best aardig, muzikaal niet 100% ons ding, maar zeker eens leuk om meegemaakt te hebben. De band had de pech om de dag ervoor het slachtoffer te worden van een diefstal waardoor enkele showattributen en andere materialen werden ontvreemd. Maar dat heeft de band niet belet om er een feestje van te maken. De 3 zusjes Kane van Kane'd mochten vervolgens aantreden, en het mag gezegd:de drie knappe dames kunnen zingen. Maar ook hun begeleidingsband mocht er zeker zijn. We waren niet bekend met het oeuvre van de band, maar een goed klinkend potje alternatieve (hard) rock gaat er altijd in. Het was zeer druk aan de band hun merch stand na hun uitstekende performance. Tequila Mockingbird, stond al een tijdje op onze verlanglijst, zeker nudat Jill van The Amorettes de gelederen heeft vervoegd en de rest van die band is op hun beurt ook toegetreden tot The Amorettes. Denk hierdoor nu niet dat de bands eender gaan klinken. Het materiaal zit toch luchtiger en catchiër ineen dan bij The Amorettes. Zangeres/gitariste Jill verontschuldigde zich voor haar wat hesere stem, maar dat had best zijn charmes. Zeer leuke, energieke set, dit is voor herhaling vatbaar! Dan een band waar we enorm naar uitkeken en voor ons zondermeer de band van de dag, Black Whiskey uit Londen. Ze stonden vroeger op de oude locatie al eens op de bill en zanger Simon mocht twee jaar terug al van jetje geven met Kill II This. Lekkere hard rock, met een fikse bluesy input. Songs uit de schitterende twee landspeler "Dry bones" en materiaal uit het debuut "Heavy train" wisselden elkaar perfect af!  En als kers op de taart nog onze favoriet "Stone cold comfort"! Fantastisch!!! Helaas was het hierna etenstijd waardoor we een groot deel van de set van Skam moesten missen. Want wat we nog konden meepikken klonk fantastisch. Energieke en stevige rock met hier en daar wat punky invloeden. Hopelijk krijgen we nog eens een herkans want dit stond ons enorm aan! Headliner van de avond Massive uit Australië, hadden we eerder in het jaar al eens in ons eigen land aan het werk gezien. En wat we vreesden bleek ook werkelijkheid te worden. Leuke band, maar veel te licht als headliner. Ook is het materiaal iets te eentonig, party-achtige AC DC deuntjes, maar met veel te veel lolbroekerij tussen. Waardoor we maar kozen om iets vroeger ons hotel op te zoeken, de dag erna hadden we immers terug een ferme rit voor de boeg!

Op het akoestische podium was de eerste band van de dag Stone Wire in te delen onder het Southern rock genre. Niet ons ding, dus lieten we deze aan ons voorbijgaan. Hatfield Rising was nergens te bespeuren en na enige bevraging kwamen we te weten dat de band een kleine week voor het festival uit elkaar is gegaan. Promethium was voor de tweede keer te zien op het akoestische podium en de band heeft ondertussen zelfs een akoestisch album "Revisions" uit. Zanger Steve was vandaag uitstekend bij stem. Man, wat een power. Heel leuke set, de band had gehoopt een duet uit de cd "Revisions" te kunnen brengen, maar helaas moest de zangeres wegens ziekte verstek geven. Jammer, maar dat deed nergens afbreuk aan hun schitterende set! Na zaterdag Luke, mocht op zondag grote broer Chris Appleton afsluiten op het intieme Wizz acoustic podium. We misten een klein stukje van het tweede gedeelte. Maar alles kwam aan bod: Absolva, Chris zijn solowerk een eerbetoon aan onze makker Wizz en zelfs enkele covers. Zoals in het verleden al bleek een  uitstekende afsluiter!

 

CD of the month

Image THE FERRYMEN

A New Evil
Frontiers
Cd van de maand oktober 2019

Previous CD of the month

CARNIVAL
Eigen Beheer
Cd van de maand september 2019

  • CCN Systems NV
  • Instath BVBA
  • Combell NV
  • Knowledge BVBA NV

© 2002-2019 Hell Spawn, all rights reserved.

Hosting and customn CMS made by VideoStore.be and Igor VC